Bitki zararlıları ve Mücadele “Canavar Otu”

Canavar Otu – Orobanchaceae

Canavar Otu

Orobanche spp. (Canavar otu), klorofili olmadığı için fotosentez yapamayan ve yaşamını tamamen konukçu bitkiden alacağı su ve besin maddelerine bağlı olarak sürdüren tam parazit bir yabancı ottur.

Bitkiler alemindeki en küçük tohumlu bitkilerden biri olması ve toprakta çok uzun süre canlı kalabilmesi nedeniyle mücadelesi en zor tarımsal sorunlardan biridir.

1. Tanımı ve Biyolojik Özellikleri;


Canavar otları, yeşil yaprakları olmayan, 10-70 cm boyunda, çiçekleri eflatun, mavi, beyaz veya sarı renkli olabilen bitkilerdir.

A)Tohum Üretimi: Bir canavar otu bitkisi türüne göre 5.000 ile 100.000 (bazen yüz binlerce) arasında tohum üretebilir.

B)Canlılık Süresi: Bu mikroskobik tohumlar, toprakta canlılıklarını yitirmeden 10 yıldan fazla süreyle bekleyebilirler.

C) Çimlenme Mekanizması: Tohumların çimlenebilmesi için konukçu bitkinin köklerinden salınan özel uyarıcı maddelere ihtiyaç vardır. Tohum çimlendiğinde oluşan çim borucuğu konukçu köküne bağlanır ve burada tüberkül adı verilen yapıyı oluşturarak bitkinin öz suyunu emmeye başlar

Canavar Otu Mücadelesi

2. Ekonomik Önemi ve Zararı

Canavar otları, bağlandıkları kültür bitkisinde gelişmeyi durdurarak verimi önemli ölçüde düşürür ve ağır bulaşmalarda bitkinin ölümüne yol açar.

A)Verim Kaybı: Zarar derecesi yoğunluğa göre %5 ile %100 arasında değişebilir. Özellikle baklada sadece 4 adet canavar otu sürgünü verimi %50 oranında düşürebilmektedir.

B)Kritik Dönem: En büyük zarar, canavar otu sürgünleri henüz toprak yüzeyine çıkmadan, toprak altındaki gelişim aşamasında meydana gelir.

3. Önemli Türler ve Konukçuları

Canavar Otu
  • Türkiye’de 36 türü bulunmakla birlikte, ekonomik anlamda en zararlı olan 5 tür şunlardır:
  • Orobanche cumana (Ayçiçeği canavar otu): Özellikle Trakya bölgesinde ayçiçeği üretimini tehdit eden en önemli türdür.
  • Phelipanche ramosa (Mavi çiçekli canavar otu): Domates, patates, patlıcan ve tütünde zarar verir.
  • Phelipanche aegyptiaca (Mısırlı canavar otu): Mercimek ve domateste yaygındır. Son yıllarda Malatya’da kayısı ağaçlarında da saptanmıştır.
  • Orobanche crenata (Beyaz çiçekli canavar otu): Bakla ve mercimek gibi baklagillerin ana zararlısıdır.

4. Mücadele Yöntemleri

Canavar otuyla mücadelede tek bir yöntem genellikle yeterli olmamakta, Entegre Mücadele yönetimi gerekmektedir.

  • Kültürel Önlemler: En etkili ve ekonomik yöntem bulaşmayı önlemektir. Bu kapsamda sertifikalı temiz tohum kullanımı, tarım aletlerinin temizlenmesi, konukçu olmayan bitkilerle uzun süreli (8-10 yıl) münavebe ve canavar otlarının çiçeklenmeden önce elle çekilip yakılması önerilir.

    Dayanıklı Çeşitler: Özellikle ayçiçeğinde genetik olarak dayanıklı hibritlerin veya herbisite dayanıklı (IMI-tolerant) çeşitlerin kullanımı temel mücadele yöntemidir.

    Fiziksel Mücadele: Seralarda toprağın şeffaf plastik örtüyle kapatılarak ısıtılması işlemi olan solarizasyon, tohumların çoğunu öldürmektedir.

    Biyolojik Mücadele: Doğada bulunan Phytomyza orobanchia adlı sinek, canavar otunun tohum ve gövdeleriyle beslenerek popülasyonu baskılayabilen en önemli biyolojik etkendir. Ayrıca bazı fungus türleri (Fusarium oxysporium) üzerinde çalışmalar sürmektedir.

    Kimyasal Mücadele: Sadece ayçiçeği, tütün ve mercimekte ruhsatlı bazı herbisitler mevcuttur; ancak bu ilaçlar bitki çeşidine göre etiketinde belirtilen çok özel zamanlarda uygulanmalıdır.
Levent Uzakgören
• 2026 • SAHA NOTLARI •

Levent Uzakgören

YAZAR

“Türkiye’de tarım bilincini, güvenini ve birlikteliğini yeniden inşa etmek için yola çıktık. Toprağın hafızasını dijitalin gücüyle birleştiriyoruz.”

Önemli Not ve Sorumluluk Reddi

Bu dokümanda yer alan tüm bilgi, öneri ve uygulamalar; hayvancılık ve bitkisel üretim faaliyetlerine yönelik genel bilgilendirme amacıyla hazırlanmıştır. İçerik, farklı işletme koşulları, iklim, çevresel faktörler, hayvan sağlığı ve bitki gelişim durumu gibi değişkenlere bağlı olarak farklı sonuçlar doğurabilir.

Bu dokümanda belirtilen uygulamaların, sahadaki gerçek koşullar dikkate alınmadan doğrudan uygulanması sonucunda ortaya çıkabilecek verim kaybı, hastalık, zararlı oluşumu, ürün kaybı veya ekonomik zararlar ile ilgili herhangi bir sorumluluk kabul edilmez.

Hayvan sağlığına yönelik tüm uygulamaların yetkili bir veteriner hekim kontrolünde; bitkisel üretime yönelik gübreleme, ilaçlama ve diğer agronomik uygulamaların ise ziraat mühendisi veya ilgili uzmanların önerileri doğrultusunda planlanması ve uygulanması önemle tavsiye edilir.

Scroll to Top